Hotele w Rzeszowie, Rzeszów Historia - 4hotele.pl - Hotele w Rzeszowie

Pierwsza udokumentowana wzmianka o Rzeszowie pochodzi z 19 stycznia 1354 roku, kiedy to król Kazimierz Wielki darował miasto wraz z całą włością swemu zasłużonemu dworzaninowi i współpracownikowi Janowi Pakosławicowi. Nowy właściciel przyjął nazwisko Rzeszowski. Zgodnie z jego wolą miasto przeniesiono w miejsce dzisiejszego Starego Rynku.

Na początku XV wieku drewniane miasteczko zostało strawione przez wielki pożar. Właściciele Rzeszowa, pragnąc aby miasto szybko się odbudowało i podźwignęło z upadku nadali szereg nowych przywilejów, dzięki którym mieszczanie otrzymali prawo sprzedaży wina i piwa, soli, pozwolenie na wagę, postrzygalnię i kramy rzemieślnicze. Wprowadzone zostało także prawo pobierania opłaty celnej i myta przewozowego.

Ponadto ustanowiono przywilej określający zasady organizacyjne handlu i rzemiosła. Dzięki temu jak również wytyczeniu głównych, przebiegających przez miasto szlaków komunikacyjnych do Krakowa i Lwowa oraz Dukli i Sandomierza - Rzeszów zaczął się szybko rozwijać.

Kupcy rzeszowscy utrzymywali rozległe kontakty handlowe z Warszawą, Krakowem, Wrocławiem a także Litwą, Mołdawią i Węgrami. Mieszczanie szybko się bogacili, rozwijało się rzemiosło zorganizowane w cechach. Nie omijały jednak Rzeszowa częste pożary, wojny i łupieskie napady. W 1458 roku napadli na miasto Włosi, paląc, rabując i czyniąc wielkie spustoszenia. W kilka lat później Rzeszów przeżył napad Tatarów, którzy pozostawili po sobie same zgliszcza. W 1538 r. kolejny wielki pożar zniszczył większość drewnianych budynków miasta. Po każdej takiej klęsce Rzeszów odbudowywał się ponownie, a nawet rozszerzał swe granice. Sprzyjały temu liczne przywileje królewskie, m.in. zwalniające mieszczan na pewien okres od podatków. Stwarzało to korzystne warunki dla rozwoju handlu, który ożywiał miasto i wpłynął na rozwój rzemiosła.

Przełom wieków XVI i XVII to czas największej świetności miasta, które stało się ważnym ośrodkiem handlu i rzemiosła. "Złoty okres" w dziejach Rzeszowa to również czas rozbudowy bowiem w 1591r. wzniesiono ratusz miejski, a w 1600r. rozpoczęto budowę zamku, w 1627 wzniesiono mury obronne, a w latach 1624-1629 właściciel miasta ufundował warowny klasztor i kościół ojców Bernardynów.

W drugiej połowie XVII w., w wyniku wojen, jakie przeszły przez teren Rzeczypospolitej, Rzeszów zaczął podupadać. Ostatecznie upadek miasta nastąpił w wyniku pierwszego rozbioru polski w roku 1772, kiedy to dostał się pod panowanie Austrii utworzono w nim siedzibę cyrkułu (powiatu).

Wiek XIX przyniósł kolejną, znaczną poprawę sytuacji gospodarczej. W roku 1844 Rzeszów nabył od ostatniego właściciela miasta, księcia Jerzego Lubomirskiego, prawo dominalne i w rok później stał się miastem wolnym. Kolejnym wydarzeniem sprzyjającym rozwojowi była budowa kolei żelaznej dzięki czemu w latach 1858 – 1861 Rzeszów otrzymał połączenie z Krakowem i Lwowem. Niewielkie miasteczko, jakim do tej pory był Rzeszów, zaczęło się przekształcać w miejski ośrodek kapitalistyczny. W roku 1888 pojawiły się w nim telefony, w 1900 powstała gazownia i gazowe lampy uliczne, a 11 lat później uruchomiono elektrownię oraz rozpoczęto zakładanie sieci wodociągowej. Pojawiły się nowe ważne inwestycje budowlane i infrastrukturalne wśród których wystarczy wymienić: koszary, szkoły, brukowanie ulic, wprowadzenie elektrycznego oświetlenia. W tym czasie również przebudowano ratusz.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości, społeczeństwo rzeszowskie samorzutnie przejęło władzę z rąk zaborców a znaczenie Rzeszowa zaczęło wzrastać. W ostatnim okresie przed wybuchem II wojny światowej, w latach 1937 – 39, los ponownie uśmiechnął się do Rzeszowa. W ramach rządowego programu rozwoju polskiego przemysłu obronnego, w środkowej Małopolsce i budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego powstały tu dwa znaczne, jak na owe czasy, zakłady przemysłowe: Państwowe Zakłady Lotnicze i filia fabryki Henryka Cegielskiego.

Dynamiczny rozwój miasta przerwał wybuch II wojny światowej. Niemal od początku okupacji w mieście szalał terror, hitlerowscy oprawcy dokonywali częstych łapanek i aresztowań, wywozili tysiące osób do obozów zagłady i na przymusowe roboty do Niemiec. Setki i tysiące ludzi zamęczonych zostało w katowni gestapo lub rozstrzelanych w publicznych egzekucjach.

Rzeszów uległ częściowemu zniszczeniu w wyniki czego w gruzach legły zabytki, kamienice, zakłady przemysłowe. W roku 1944, po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej, w Rzeszowie ustanowiono stolicę nowo utworzonego województwa rzeszowskiego. To zadecydowało o tempie rozwoju miasta, które w szybkim czasie rozbudowano i unowocześniono.